Reebronst…

on

De hete zomer, die momenteel een weekje regen, hagel en storm heeft ingelast, is op zijn laatste benen aan het lopen. Juli en augustus, 2 maanden vakantie voor de kinderen, klusjes in huis, er even tussenuit en niet te vergeten, de periode van de reebronst.

Vanaf half juli start voor het ree de bladtijd of bronst. Reewild is enorm territoriaal en bakent zijn of haar gebied goed af met verschillende geurklieren. Die zitten tussen de tenen van de achterlopers en op de buitenkant van de achterlopers, net onder het ‘kniegewricht’. Daar kan je een duidelijke donkere, iets langer behaarde vlek zien. Bokken hebben dan nog een specifieke geurklier tussen de geweistangen waarmee ze duidelijke veegsporen op boompjes nalaten. Mijn neefje Thomas die vaak meetrekt op jacht, kon onlangs in de Westhoek prachtige beelden van de bronst vastleggen die ik hier niet wil onthouden…

Dit is de periode waar menig grofwildjager reikhalzend naar uitkijkt. In mei worden de zwakkere bokken gestrekt maar nu de sterke bokken hun genen hebben kunnen verspreiden, mogen ze vanaf nu ook gestrekt worden. Een stelling die elk jaar opnieuw voor menige online discussie zorgt. Het belangrijkste is dat je je revier goed kent en op een verstandige manier met het bestand om gaat.

Op onze kleinwildjacht hebben we nog geen reewild gespot maar het is wel tot op enkele kilometers gekomen. We zijn bezig om het revier zo goed mogelijk aan te leggen met specifieke wildakkers, houtkanten, een nieuw bos en een nieuwe grote poel in de hoop dat het reewild zich, ondanks het feit dat onze jacht zich in een dicht bebouwd gebied bevindt, ook bij ons thuis zal voelen. Gelukkig hebben we op onze jacht een aantal eigenaars die 100% achter onze jachtgroep staan en ons ondersteunen waar kan. Naast de wildakkerstroken die we permanent liggen hebben, konden we met een landbouwer een akkoord maken om een stuk grond van bijna 7ha waar net tarwe op stond, in stroken van 20m breed in te zaaien met het najaar-wintermengsel van Biocrea. Prachtig toch!

Maar tot dusver heb ik dus nog geen eigen grofwildrevier. Daarvoor trek ik regelmatig naar de aan Luxemburg grenzende Duitse deelstaat Rheinland-Pfalz waar ik mijn hart een beetje verloren ben. Vriendelijke mensen, Duitse gemütlichkeit, glooiende landschappen en prachtige bossen. In mei trok ik samen met Sofie naar de Moezel waar ik van een bevriend jachtrechthouder de kans kreeg om een bok te strekken. Een prachtavond waar we konden genieten van een 8-tal reegeiten en smalreeën. Een kwartier voor we afgesproken hadden met de jachtrechthouder loopt een bok de wei op. Wachten tot hij mooi blad staat en op het schot valt de bok ter plaatse. Blij met dit stukje wildbraad gaat het richting koelcel om af te sluiten met een gezellige babbel en borrel. Waidmannsdank!

Begin augustus trokken we dan met 2 bevriende koppels naar de regio rond Hermeskeil bij Ben en zijn vader Marc. De eerste keer jagen in een onbekend revier is altijd een beetje spannend maar de kennismaking verloopt heel vlot. Sofie en ik krijgen die eerste avond een toren in het bos toegewezen en onderweg naar de toren spotten we reeds een mooie bok die onder onze toren staat en langzaam het dichte bos in trekt. Die hebben we niet meer gezien maar we hebben wel nog een das, een vos, een overlopertje (dat ik net te laat zag), reegeit en smalree mogen aanschouwen. Geslaagde avond dus. Nog wat nagenieten in het hotel bij een drankje en een partijtje pool om tegen middernacht toch nog een uur of 4 in ons bed te kruipen. De volgende morgen kunnen m’n 2 vrienden elk een mooie bok strekken. Ik zie ook een mooie bok maar kan omdat ik geen kogelvang heb, niet tot schot komen. Na het ontweiden van de 2 bokken worden we uitgenodigd om in de namiddag mee een blok mais van zo’n 25ha te bejagen. Een groep evers zou er zijn intrek genomen hebben nadat de naastgelegen tarwe geoogst werd. Helaas was de boer vergeten zeggen dat hij er een kanon middenin had gezet.

’s Avonds gaat het opnieuw naar onze hoogzitten en nu zit ik in een toren op een open stuk waar verschillende reegeiten komen paraderen en waar plots een jonge bok vlakbij de toren zijn geurspoor komt uitzetten tussen de jonge dennenbomen. Helaas voor deze jongen is dit de laatste keer dat hij tot vegen komt maar beseffen wat komt, doet hij niet. Dankbaar voor dit mooie stukje wildbraad trekken we richting grillhütte waar Ben voor het hele dorp zijn verjaardagsfeest geeft. Een onvervalste Duitse schlageravond met de nodige ambiance. Bedankt dat we er deel mochten van uitmaken Ben en Marc!

Rond een uur of 2 richting bedstee om na 2 uur opnieuw paraat te staan voor de laatste outing op zondagmorgen. Geen bokken meer gezien maar dat kan aan het slaaptekort liggen natuurlijk 😉

Bij Ben en Marc kan je op aanvraag aanzitten in hun revier. Ze drukten me wel op het hart dat ze geen schieters maar jagers willen die beseffen dat jagen in een vrije wildbaan niet altijd succesvol is. Je gaat er niet jagen met de verwachting om er elke outing wild te strekken. Wij hebben alvast terug gereserveerd voor volgend jaar 😉

Met weidelijke groet, Kristof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s